
Op Khor Fakkan Beach in de Verenigde Arabische Emiraten vond van 11 tot en met 14 december 2025 de allereerste World Cup AirBadminton plaats. Het Nederlands team had zich in eerste instantie niet gekwalificeerd voor de World Cup. De 4e plaats op de Europese Kampioenschappen waren daarvoor net niet voldoende. Door een afmelding van Venezuela, wegens de onrust in het land, kwam een week van tevoren toch nog een uitnodiging om mee te doen.
De Nederlandse selectie bestond uit dezelfde spelers als voor het Europese Kampioenschap.
Mannen: Pim van Veghel, Steven Otto, Thimo van Haeren en Calvin Pol
Vrouwen: Corine Breukers, Sasha van de Weerdhof, Bente Pol en Amber Derksen
Tim Vaessen was opnieuw mee als team manager en coach.
Nederland nam in de drie onderdelen (mannentriple, vrouwentriple en team relay) de plek in van Venezuela in de loting. Doordat Venezuela het laagst gekwalificeerde land was, was de loting behoorlijk pittig.
De mannentriple moest het in de poule opnemen tegen Duitsland en China. In de 1e wedstrijd was Duitsland de tegenstander. Nadat de 1e game werd verloren, werd de 2e game knap gewonnen. Ook in game 3 en 4 kon Nederland goed meekomen, maar beide games werden nipt verloren; 1-3 verlies. De 2e wedstrijd tegen China was er één van topniveau. Tot ieders verrassing werden de eerste 2 games gewonnen en ook in de 3e game speelden de Nederlandse mannen erg goed. Bij 9-8 kwamen de mannen zelfs op matchpoint. Deze kon helaas niet worden verzilverd, waarna de game alsnog met 11-13 verloren ging. In de 4e en 5e game was het geloof in een goede afloop weg. Beide games gingen duidelijk naar China, waardoor de wedstrijd met 2-3 verloren ging. De 3e plek in de poule was daarmee het eindstation. De finale werd uiteindelijk gespeeld tussen Brazilië en Hong Kong. De Braziliaanse mannen waren een klasse apart en wonnen de finale met 3-0.
Bij de vrouwentriple was het Nederlands team gekoppeld aan Indonesië en Brazilië. In de 1e wedstrijd tegen Indonesië hadden de vrouwen moeite om in hun spel te komen. De Indonesische vrouwen zetten veel druk waardoor de rallies te kort bleven. Na twee verloren games werd de 3e game knap binnengehaald en leek een kentering in de maak. In de 4e game bleken de Indonesische vrouwen toch een maatje te groot en ging de wedstrijd met 1-3 verloren. De hoop was gevestigd op de wedstrijd tegen de Braziliaanse vrouwen. Dat drietal bleek echter zeer goed op elkaar ingespeeld en had geen probleem om een lange rally aan te gaan. In ieder game konden de Nederlandse vrouwen goed meekomen, maar bleken de Braziliaanse vrouwen telkens net een maatje te groot. De wedstrijd werd met 3-0 verloren, waardoor ook de vrouwen op de 3e plek in de poule eindigden. De finale bij de vrouwentriple ging tussen China en de zeer verrassende Bulgaren. Bulgarije was op de EK slechts 4e geworden, terwijl Nederland daar de zilveren medaille had behaald. Ook in de finale speelden de Bulgaarse vrouwen goed. China bleekt echter sterker en sleepte met 3-1 de winst binnen.
In de team relay werd de 1e wedstrijd gespeeld tegen China. Vooraf werd er gehoopt op wind, aangezien de Chinezen beduidend minder goed uit de verf kwamen bij moeilijkere omstandigheden. Er stond echter nauwelijks wind waardoor de missie kansloos bleek. Het mannendubbel behaalde nog 13 punten, maar daarna liepen de Chinezen snel uit. Uiteindelijk werd er verloren met 29-60. In de 2e poulewedstrijd moest er gewonnen worden van de Afrikaans kampioen: Egypte. De start was erg goed. Het vrouwendubbel van Amber Derksen en Sacha van de Weerdhof pakte een 15-7 voorsprong. De mannentriple die daarop volgde kon de voorsprong niet vasthouden. Na het 3e onderdeel (de vrouwentriple) was de tussenstand 39-45 en daarmee nog alle kans op een goed resultaat. Het afsluitende mannendubbel van Egypte bleek echter te sterk, waardoor de wedstrijd verloren ging met 47-60. In de finale van de team relay was het thuisland Verenigde Arabische Emiraten verrassend te sterk voor China en pakte daarmee de allereerste gouden medaille in de team relay.
De zeer beperkte voorbereidingstijd en de zware loting door het overnemen van de plek van Venezuela waren factoren die een grote rol hebben gespeeld. Ondanks alle beperkingen heeft het Nederlandse team laten zien zich te kunnen meten met de internationale top. Veel landen liggen qua niveau dicht bij elkaar. Een gedegen voorbereiding kan hier een groot verschil maken. De opgedane ervaring is een grote bonus, zeker ten aanzien van het komende EK AirBadminton waar opnieuw plaatsing voor de World Cup kan worden afgedwongen.








